Hell yeah right! I miss you so much. More than I could ever imagine.
I miss you badly. I wish we could be together again and cherish every moments of our lives. I wish that we could start all over again and enjoy each passing time with both euphoria in our hearts.

And yes, I am saddened and nostalgic everything about you. I hope I could make all your steps move backwards and so I could embrace you tightly. Why you have to walk away, anyway?

“Hindi ka naman Kornetto, pero kanina ka pa tugs ng tugs sa puso ko.”

Ano bang meron ka? Bakit sobra mo na lang akong pangitiin kahit hindi naman kita kasama. Ano bang sekreto sa mga matatamis mong ngiti at mga nananabik mong mga mata. Bakit sobra sobra ka na lang makatugs tugs sa puso ko na kulang na lang ay tumambling sa sobrang kasiyahan.

Taena! Hindi ko alam kung ano bang pumasok sa akin at nagawa ko ang kalokohan kong ipagtapat sayo ang mga itinatago kong nararamdaman mula pa noon. Taob ako sa walang kupas mong kagandahan lalo na sa hindi ko makakalimutang ngiti mo nong hapon ng Miyerkules sa Glorietta – halos matunaw na lang ako sa kinauupuan natin. Aaminin ko. Patay na patay ako sayo. Naaadik akong isipin ang ideyang parte ka ng kung anong meron ako ngayon.

Kaya ngayon, ito ako nagmumukha na kong aso, sa walang patid kong pagngiti. Pinilit kong pigilan itong rollercoaster kong damdamin sayo, Kaso mga mah men! EUPHORIA ‘to. Wala akong magawa sa puso kong kulang na lang ay ipagsigawan ang pangalan mo sa bawat pagpintig nito!!! S*** inlove na talaga ko sayo.

… and I just cant contain – this feeling I remain…

Ang lolo mo naging instant noodles sa kaemuhan. Nakaadapt agad sa musika. Kaya naman nakapagblog ng ganito. Paano nga naman kung ganon ang situation. Can you still stand before men and show how broken hearted you are. Maatim mo bang tanggapin lahat ng humiliation na ibabato sayo? Ganon ba ka igting ang iyong pagmamahal? Gaano ka ba ka martyr? Hanggang san mo kakayanin, ibigay ang lahat?

I wish, I can end the music na nagkita sila ulit. But like all reality, hindi ganon ang nangyari. Ikaw how much can you give out of love for your special someone, lalo na kung ganon ang situation?

Why can’t I shake off that idea that nothing happened last night?

Yung totoo? Where were you last night? Sino kasama mo?

Praning lang ba talaga ko or totoo ang nasagap kong wavelength?

Bakit ba ayaw kong maniwala na nasa bahay ka lang?

Kayo na ba ulit? Evicted na ba ako sa scene?

Bakit ba kasi ang bilis bilis mong magbago ng panlasa?

Asan ka ba talaga? Asan ka? Hindi ka pa ba uuwi? Umalis ka na ba talaga?

Yun na lang ang tanging nasabi ko sa kaibigan ko, matapos ko siyang makachat nung nakaraan huwebes. Lumaki kasi ako na suplado, kung ayaw mo sa akin. Hindi ko ipagpipilitan ang sarili ko sayo. Madaming babae sa mundo! Infact, out numbered na nga ang mga lalaki. Pero pati na rin sa kaibigan, hindi ako chossy pero kung ayaw mo sa akin, ayaw ko din sayo. Tapos!!! Hindi ako magmamakaawa na makapasok sa kung anong hiwagang meron sa mundo mo.

Bakit ba may mga taong sadyang napaka people pleaser. Oh crap!!! Give yourself a chance, I’m sure, you deserve much better. I dont understand you people, bakit mas gusto nyo ng maraming friends kung wala naman kayong genuine friendship with them. Mas gugustuhin ko ng magkaroon ng tatlong kaibigan kesa sa isang libong “kaibigan” na maitutuing lamang acquaintance.  Hindi ba? Hindi ko tinatawag na kaibigan ang isang taong nameet ko lang at puro hi’s lang ang usapan. Kaya hindi ko pipilitin ang sarili ko na maging kaibigan mo, i always believe na it takes time and adventure para mabuo ang friendship na hindi nakukuha sa simple kamustahan lang.

At para naman sayo kaibigan, tigilan mo na ang paggamit ng eyeliner ha? Pwede ba!? hahaha

I am no different with a vulnerable glass.

If I have a heart that is hard as a stone but have a frail body as a jellyfish.

I am no different with a brittle starfish.

So here I am broken and bleeding. The last time I experienced this kind of agony was 2007 – same reason, having a break up. I wanted to heal fast; I wanted to get over this anguish covering my body. My mind is objective it sure help me withstand all the pain. But its not easy as it seems.

Why are you so dumb? Can’t you see that excruciating pain you had inflicted me? Do you want to see me turn into a thousand pieces? Is that what you want? Is that what completes your pleasure? Damn! Your so damn good in your game! Your trick my heart with so much words. At ako sobrang tanga na nag uto naman. How could you break someone’s heart so easily that it gives you just a week to have someone replace me?

So now, are you happy now? Here I am into shambles, into ruins – just as you want me to be. I hope it completes all your pleasure.

Immortal Specie

According to scientists, This jellyfish has transdifferentiation ability where one type of cell is transformed into another type of cell. Meaning, kaya nilang magreproduce ng part ng kanilang katawan kapag ito ay nawala o naputol o nasira. Oo, parang katulad ng mga butike sa kisame, nakapag pinutol ang buntot ay ilang ilong linggo lang ay may tumutubo ng kapalit. Pero hindi katulad ng mga lahi ng butiki like salamander na meron tinatawag na limited transdifferentiation and regeneration, this jellyfish can regenerate its own body hanggat gusto pa nilang mabuhay at take note hindi lang parte ng gelatin nilang katawan kung hindi BUONG KATAWAN. Oha!

.

Hindi nakakapagtaka kung sa mga susunod na centuries ay maiapply na ang transdifferentiation sa human life, (Baka nga gawin pang cream ang mga jellyfish na to at simulang ipampahid na din sa mga naaagnas ng mga mukha.) Pero ang pumukaw ng atensyon ko ay ang buhay na walang hanggang, magiging available ba ito sa merkado? Panigurado mga mayayaman ang unang makakapagtake advantage nito. Pero paano kung nag kataon at nag mutate na lahat ng tao at nag gain tayo ng kanya kanyang powers at napunta ang unlimited transdifferentiation sa iyo? Isa ka ng imortal! Maatim mo bang isa isang nawawala ang mga mahal mo sa buhay, habang sila ay patanda ng patanda pero ikaw palit lang ng palit ng body cell, ok lang ba sayo na mameet mo pa ang mga apo mo sa kuko? pero hindi mo ba mamimiss yung suppose life span mo? Haaayyy..

MARAMING SALAMAT SA PAG BABASA…

para sa karagdagang information regarding sa jellyfish cream for a younger and fairer looking skin at kung saan ko na naman nakuha ang mga information na ito. CLICK THIS.

FOR FULL ENGLISH ARTICLE CLICK THIS

Have we lost all the love? Have we lost all the magic? And all the chemistry?

Beh, Palagi na lang ba tayong ganito? Away, bati? Walang linggo ang lumilipas na hindi tayo nag aaway sa isang bagay o sa isang pagkakataon? Anong bang meron? Bakit ba kinakailangan mong magselos? Bakit ba kinakailangan mong pag isipan ng masama ang malalapit kong kaibigan? Hindi pa ba sapat na tayo pa rin naman? Hindi pa ba sapat na sayo pa rin ako lumalapit at ikaw pa rin sa akin?

Beh, Bakit ba pag ako ang nagkamali napakahirap mong tanggapin? Bakit ba ayaw mong tanggapin na tao din ako may 80 % probability na magkamali most of the time.  Ang hirap hirap na bang patawarin ang AKO sa IKAW AT AKO na meron tayo? Beh, hindi lang ikaw ang umiiyak sa tuwing nag aaway tayo, ako din sobra akong nasasaktan sa mga nangyayari pero itinatago ko, pero nahihirapan na kasi ako sayo.

Feeling ko beh, wala na kong barahang hawak para maging ok ang lahat. Bakit naman kasi kinakailangan mong bunutin lahat ng mga yun agad agad. Ang sakit sakit na. Sobrang sakit na at sobra sobra na kong nasasaktan sa mga ngyayari.

Siguro nga beh, hindi talaga tayo click. Siguro nga hindi talaga tayo pwede? Siguro nga talaga, I don’t deserve someone very special like you. Pero kahit na beh, hindi talaga kita kayang hindi itext o tawagan o iPM. Dahil kung kaya mong gawin yun ako hindi. Hinding hindi.

Ngayon hayaan mo na lang muna kong magtransition, hayaan mo kong damhin ang lahat ng sakit na meron tayo sa AKO AT IKAW. Hayaan mong mahalin kita hanggat kaya ko, hayaan mong tanggapin ko lahat ng sampal at sapak na binibitawan mo. Hayaan mo na, siguro matutu din akong magmove on kapag sobra sobra na at hindi ko na kayang tanggapin lahat lahat.

Walang nakakaligtas sa aking lente,  lahat ng daanan nito ay nagagawang lumaki at walang pwedeng maitago. Mula sa higanteng mga langgam, sa mga naglalakihang pollen grains ng bulaklak, hanggang sa mga malalaking pores ng balat at sa mga binolang kulangot. Lahat yun nagawa kong palakihin, nagawa kong makita ng sobrang linaw.

Pagkatapos ng ilang linggo nag evolve ang aking magic weapon, at nadagdagan pa ang kakayanan nito. Sa tulong lamang ng isang matinding sikat ng araw magagawa nitong makalikha ng apoy. Nagawa kong makasunog ng papel, dahon at kung ano ano pa. Nakapaglechong din ako ng langgam, garapata at bulate.

Isang tanghali, pagkatapos ng Eat Bulaga, katulad ng dati, pinapatulog ako ni Mama, pero gusto ko pang laruin ang magnifying glass ko. Kaya naman inantay ko munang mahimbing si Mama sa kanyang pagkakatulog. Maya maya pa’y bagsak na si Mama, habang ako’y nakapikit at nakikiramdam.  Tumayo ako at pinuntahan ang kabinet ng aking sinisinta.  Kinuha ang aking napakamakapangyarihang weapon of mass destruction. Ako na yata ang pinakamakapangyarihan sa lahat ng tao dahil lamang sa aking kakaibang weapon.

Sa hindi malaman na kadahilanan ay napunta ko sa harap ng salamin, nagdadalawang isip, gusto ko din sanang itry na palakihin na din ang aking sarili, para hindi na ko matutulog sa tanghali. Dahan dahan kong itinutuk ang lente sa aking mukha at biglang akong lumaki at tumanda. Naging mature ang aking mukha, tumangkad at nagkaroon ng bigote at balbas. Bigla akong natakot, bigla akong tumakbo, at nabitawan ang lenteng nagpatupad sa aking hinihiling – PATAY!!! BASAG!!!. Mas malaking problema, lumaki pa ko ng lumaki, nasira ko yung bubung ng aming bahay – nagiging higante na talaga ako.

Sa aking pagkagulat, natakot ako dahil wala na akong pwedeng taguan, wala na akong pupuntahan, paano ko magtatago sa sa likod ni Mama kung ako na ang pinakamalaking tao sa buong Maynila. Umiyak ako ng umiyak hanggang sa tumakbo, ang dami kong nasirang bahay, natapakan na kotse, at mga building hanggang sa nadapa na lang ako. “Blllllaaaaaggggggg!”

“Huuuuuuwwaaaaaa” Iyon na yata ang pinakamalakas kong iyak, the next thing I know, karga karga na pala ako ni Mama habang muling hinihele. Hindi ko talaga makakalimutan yun. Buti na lang nagising pa ko. Simula non hindi ko na hinawakan ang magnifying glass ni Mama, (bat ayaw mong maniwala? o sige na nga, hinawakan ko pero di ko na tinutuk sa sarili ko. hehehe)

Thank You for reading

When all the world is in war and chaos.

When everyone seems to scream of pain.

When no one’s seems to understand you.

I dreamt of you my serenity.

The longing of my thirsty heart.

The cry of my restless spirit.

The hunger of my nostalgic soul.

“So hanggang dito na lang ba talaga tayo?” No, I don’t want to give up until I’m sure you’ll be fine after everything we have. When all is said and done, can you still forgive that man in me? When all is said and done, is there a chance we can mend the broken pieces of our hearts?

mahal kita at sobrang miss kita?

Palage na lang bang ako ang gagawa ng first move?

Palage na lang bang dapat mo kong pag antayin?

Palage na lang bang dapat nalalamangan mo ko?

Palage na lang bang dapat natatalo mo ko?

Palage na lang bang dapat mapasunod mo ko sa mga gusto mo?

Higit sa lahat, palage na lang bang ako ang sasalba sa kung anong meron TAYO?

Allow me to free my mind.Cast out all the fraud.
Fill me up not just with water but with vivid hues.
And let my spirit fly as my soul float in the sky.
Empower me and let me reached my dreams.

]]> http://ginocologist.wordpress.com/2009/10/22/set-the-man-free/feed/ 0 Ginocologist Free Man http://ginocologist.wordpress.com/2009/10/15/in-the-bgineng-was-the-wrod/ http://ginocologist.wordpress.com/2009/10/15/in-the-bgineng-was-the-wrod/#comments Thu, 15 Oct 2009 16:07:33 +0000 Gino http://ginocologist.wordpress.com/?p=4 ]]> Yes, tihs is it. Knug dtai hgangang sa fmarol wtiring nteoobok lnag ako smuusluat ngyaon sa isnag bloogspehre na. Nkakaatwua dhial khiat gniato ako mgasualt ay niantidinhan mo prian ang ioyng bniabsaa. I blieve you arealdy konw why, do you? Oaky, let me tlel why it bcauese yuor barin tlels you to raed it eevn if it is msipeleld in the frist palce. Yuor barin dcodees waht yuor eeys pciks up hoewver the olny ipmortnat tihng in tihs is to keep the frist and lsat ltetr on its porepr palces. If you fail to read it, dalawa lang yan, its etiher you don’t how to read or yet you have a broken monitor.

Kung kelan nasa harapan na ko ng kwadernong ito, hindi ako makapagtipa, hindi ako makapag isip, hindi ako makagawa. Sabi nila ang pinakamahirap na step sa pagbuo ng isang bagay ang pagsisimula sa na gawin ito. True enough, words kept coming out but I just can’t put them into one big comedy and drama.

The reality is that I don’t know how this blog will turn out. I only have words.  So in the beginning was the word.